Përshkrim
Njëzet e një vjet pas vdekjes së kreut të kartelit të Medelinit, Huan Pablo Eskobar udhëton drejt një të kaluare që nuk e zgjodhi ai vetë, për të na dhënë një version të pabotuar për të atin, njeriun që ishte në gjendje të shkonte deri në kufijtë më ekstremë të mizorisë dhe, në të njëjtën kohë, shprehte dashurinë e pafund për familjen e vet. Ky nuk është libri i një djali që kërkon shfajësim për të atin, por një rrëfim rrënqethës për pasojat e dhunës.
Koment nga autori
Historia e tim eti na la pa miq, pa vëllezër, pa xhaxhallarë, pa kushërinj, pa gjysmën e familjes dhe pa atdhe. Në këmbim, na la në mërgim dhe me një barrë të rëndë frike dhe persekutimi.
Për vite me radhë kam refuzuar të bëhem baba, sepse më dukej diçka jologjike dhe egoiste të bëj një fëmijë e t’i trashëgoj barrën e një historie që do t’i rëndonte mbi kurriz gjithë jetën.
Sot mendoj ndryshe. Dua që të kem mundësinë t’u mësoj fëmijëve të mi vlerën e punës së ndershme, të përpjekjeve vetjake, të studimit dhe të respektimit të jetës dhe të ligjit. Dua t’i rris fëmijët e mi si njerëz për së mbari. Gjurma më e mirë që mund t’u lë kur të mbyll sytë është të kem arritur që ata të ecin në rrugën që i çon gjithmonë drejt paqes…